maandag 31 oktober 2011

Weerzien

Beer had een reünie van zijn oude basisschool. Voor hem is dat dan ook meteen een weerzien met het dorp waar hij is opgegroeid. De vrienden die er woonden zijn verhuisd, zijn ouders wonen er niet meer en ook hijzelf is er in zijn studietijd vertrokken. Hij doet nooit nostalgisch over zijn dorp, waar hij volgens eigen zeggen niets meer mee heeft, maar plaatste wel meteen deze foto op facebook en was het hele weekend vol van de reünie. Kennelijk doet het hem toch wat om daar weer te zijn.

Zijn twee vrienden die hij op de basisschool heeft leren kennen en die hij regelmatig ziet, waren er ook. Maar hij vond het ook erg bijzonder om een aantal klasgenoten na zoveel jaren weer te zien. Soms zag hij in hen meteen het kind van vroeger, anderen herkende hij niet direct terug. Zelf werd hij telkens herkend vanwege zijn postuur en de grote blauwe ogen die hij nog altijd heeft. Zodoende werd hij veel aangesproken, ook soms door mensen van wie hij niet meteen wist wie het waren.

Hij vond het frappant te zien hoe sommige mensen zijn veranderd qua karakter. Bijvoorbeeld een broer en een zus die zich zó verschillend hebben ontwikkeld, hoewel ze toch dezelfde opvoeding kregen. Het geeft weer te denken over wat een kind zelf 'meeneemt' (en hoe je daar dan aan komt) en wat je daar als ouder al of niet aan kunt sturen of toevoegen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen