Gevulde tomaten à l'improviste

Uit mijn kinderkookboek 'Heerlijke hapjes uit mijn eigen keuken''  herinnerde ik me een recept voor gevulde tomaten. Als kind heb ik hier veel receptjes uit gemaakt, maar tegenwoordig komt het boekje vrijwel niet van zijn plaats uit het rijtje kookboeken. Ik vind het echter nog altijd een mooi en fijn boekje, hoewel ik tegenwoordig niet meer bij elke stap in het recept een plaatje nodig heb. De gedachte aan gevulde tomaten leek me een mooie aanleiding om het boekje weer eens uit de kast te trekken. 

Helaas bleek het recept aanzienlijk minder vegetarisch te zijn dan ik dacht en moest er ook nog yoghurt in. Dat had ik toevallig niet in huis.

Nu moest ik dus zelf alsnog iets verzinnen, weliswaar met het receptje als inspiratiebron. Wat ik verzon, was uiteindelijk zo lekker, dat ik vond dat ik het gauw ergens moest opschrijven. En ja... daar heb je dan een blog voor! :-) 

Men neme:

- vier tomaten,

- handjevol kikkererwten uit blik,

- een kleine augurk of enkele sandwichaugurken (van die plakken),

- wat mosterd en mayonaise,

- klein beetje gedroogde kruiden (tijm, basilicum, oregano of iets dergelijks),

Was de tomaten en snijd er een 'hoedje' af. Hol de tomaten uit en doe het vruchtvlees in een kom. Voeg de kikkererwten, kleingesneden augurk, mosterd en mayonaise toe aan het tomatenvruchtvlees en zet kort de staafmixer erop. Vul de uitgeholde tomaten met dit mengsel en garneer dit met wat gedroogde kruiden voordat je het 'hoedje' erop zet (eventueel kun je ook nog wat kruiden door het mengsel doen). Erg smakelijk als tussendoortje of bij de warme maaltijd. Met cherrytomaatjes kun je er een lekker borrelhapje van maken. 

 

Mueslirepen

Waar Beer er niet voor terugdeinst om nog wel eens een vette hap te halen in de bedrijfskantine, neem ik graag een verantwoord tussendoortje mee naar kantoor. Toegegeven, een bedrijfskantine hebben wij niet, maar wel een Febo, McDonald's en legio andere snackbarretjes op loopafstand. Wat wil je ook, in het centrum van Amsterdam? Maar goed, daar ga ik dus nooit heen in mijn pauze. Naast mijn dagelijkse gezonde boterhammen en een stuk fruit, wil ik graag iets voedzaams en lekkers dat toch niet ongezond is. Dat blijkt ontzettend moeilijk te zijn, want ook in Liga's zit veel suiker en in een eenvoudige mueslireep van het huismerk zitten al zoveel vage toevoegingen dat je geen trek meer hebt. Gelukkig vond ik een lekker recept om zelf mueslirepen te maken, in het overigens zeer complete kookboek 'Gezond lekker eten'. Ik heb het een klein beetje aangepast aan de hand van wat ik in huis had.

Je hebt nodig:

200 gram fijne havervlokken

50 gram krenten of rozijnen

50 gram gehakte of gemalen amandelen of hazelnoten

50 gram gedroogde abrikozen of pruimen zonder pit

honing (of ahornsiroop)

de geraspte schil van een halve citroen

sesamzaad (liefst geroosterd)

Vermeng de havervlokken met de noten en spreid dit mengsel 1/2 cm dik uit op een bakplaat. 

Rooster deze circa 15 minuten op 150 graden, op de middelste richel van de oven.

Hak intussen de zuidvruchten tot moes en rasp de schil van de halve citroen.

Doe de honing in de deegkom en meng het nog warme vlokkenmengsel erdoor. 

Ik deed er dus ahornsiroop doorheen omdat ik daar nog een bijna volle fles van had staan en geen zin had om honing te kopen. Dat eten we namelijk verder nooit en dan staat het maar te staan. Dit vroeg echter enige aanpassing van het recept.

Maar anyway, we gaan vrolijk verder en voegen de rest van de ingrediënten toe, behalve het sesamzaad. Kneed alles tot een kleverige, nog wat rulle massa.

Vet de bakplaat in en bestrooi deze met sesamzaad. Verdeel te mueslimassa hierover en duw het (bijv. met de achterkant van een lepel) uit tot een plak van ongeveer 1 centimeter dik. 

Bedek nu de plak met een dunne laag sesamzaad en maak met een mes inkervingen in de plak, zodat je de mueslireepjes later makkelijk los kunt snijden.

 

En nu komt het: wanneer je met honing hebt gewerkt, verwarm je de oven voor op 150 graden. Schuif de bakplaat op de middelste richel van de oven en zet de oven uit. Doe de ovendeur dicht en laat de plak in een uur tijd hard worden. Daarna kun je de reepjes lossnijden.

Het blijkt dat ahornsiroop een stuk minder plakt dan honing en dat je de reepjes dan gewoon moet bakken alsof het koekjes zijn. Ik verwarmde de oven naar zo'n 200 graden en liet ze er 20 à 30 minuten in staan. Daarna goed laten afkoelen, desnoods in de koelkast. Dan zijn de reepjes hard genoeg om los te snijden. 

 

Een schoonheidsprijs verdienen ze misschien niet, maar ze zijn wel errug lekker, aardig vullend en ook nog gezond!

 

Rabarberprutje met aardbeien

In de Albert Heijn hebben ze altijd veel meer (en ook een diverser aanbod van) verse groenten dan in de goedkope supermarkt waar wij doorgaans boodschappen doen. Toen ik laatst weer eens in de Albert Heijn was, was ik dan ook aangenaam verrast bij het zien van die heerlijke bossen rabarber. Daar moest toch iets lekkers mee te maken zijn! 

Geen idee verder hoe je zoiets klaarmaakt, maar een mooie foto kun je er sowieso van maken. Ik vind 't wel een landelijk gezicht, zo'n bos rabarber. Qua bereiding dacht ik al snel aan een combinatie met de eerste aardbeien die ik net in huis had gehaald. Met zwaailichten werden ze gepromoot bij de paupersupermarkt, dat dan weer wel... 

Gelukkig denkt Appie aan huisvrouwen zoals ik, die overstag gaan bij zo'n pittoreske bos roze stengels, maar die vervolgens geen idee hebben wat ze ermee moeten doen. "Wassen en in stukjes snijden. Vijf minuten koken met drie eetlepels water en suiker," stond er op het aanhangende kaartje. 

Dankbaar bracht ik dit advies meteen in de praktijk. 

En ja hoor, na een paar minuten op hoog vuur begon het er al echt als rabarbercompote uit te zien. Tijd voor mijn experiment: in stukjes gesneden aardbeien erdoor; klein beetje prakken. Oh, en mensen... wat jammer toch dat ik geen geurtjes kan uploaden op dit blog...

En dan heb je dus een pan vol heerlijke aardbei-rabarberprut waar je van alles mee kunt doen. 

Uiteraard kun je het zo opeten, maar wij deden het door wat vanilleyoghurt. Daarna hadden we nog heel veel prut over, dus bakten we ook nog aardbei-rabarberflapjes met bladerdeeg. Die flapjes waren ook erg lekker, maar zagen er niet uit. Niet fotogeniek genoeg dus, daarom nog maar een fotootje van de yoghurt: 

Volgende maand weer een serieus recept!

Courgette-wortelmuffins

Voor een high tea met vriendinnen maakte ik onlangs deze courgette-wortelmuffins. Hoe feestelijk en lekker zo'n high tea ook is, als er alleen maar zoetigheid is, wordt het te veel van het goede. Door de groente en noten zijn deze muffins best gezond en door de kaneel combineren ze goed met de zoetigheid op tafel.

Voor 12 muffins heb je nodig: 

-  250 gram zelfrijzend bakmeel

- 150 gram geraspte wortel

- 1 courgette

- 60 gehakte pecannoten

- 2 eieren

- 2,5 dl. melk

- 100 gram boter

-  een snufje zout

- 1 theelepel kaneel

- een halve theelepel nootmuskaat

 

 Op de foto ziet u in een bakje het reeds geraspte wortelrasp. In ben in principe niet zo van de voorgesneden groenten, maar als je geen keukenmachine hebt, is dat soms toch best handig. Het noten hakken moet je dan toch nog altijd handmatig doen. Dan is 60 gram toch best veel...

Courgettes raspen is gelukkig heel eenvoudig met deze mooie rasp van Pylones.

Wanneer de courgette en wortel geraspt zijn en de noten gehakt, mix je deze in een kom met het zelfrijzend bakmeel, het zout, de kaneel en nootmuskaat. Roer alles goed door elkaar. 

Smelt de boter op een zacht vuurtje.

Klop daarna in een aparte kom de gesmolten boter, melk en eieren door elkaar.

Maak een kuiltje in het midden van het meel-groentemengsel. Voeg het eiermengsel in één keer toe. Meng snel met een vork of spatel tot alle ingrediënten net vochtig zijn (niet te lang mengen).

Verwarm de oven voor op 210 graden Celsius. Vet een muffinbakvorm in en vul vervolgens de vorm met het beslag.

Na ongeveer dertig minuten zijn de muffins gaar. Maak ze los met een mes en laat ze nog 2 minuten in de vorm staan. Daarna laten afkoelen op een rooster. De muffins op de foto zijn een beetje ingezakt (maar smaakten er niet minder om). Tips om dit te voorkomen zijn welkom!

Rebellenpasta

Ik heb van huis uit meegekregen dat knoflook supergezond is en vind het ook nog eens erg lekker. Beer heeft er op zich niet zo'n bezwaar tegen, maar houdt er aanzienlijk minder van dan ik en vindt dan ook al gauw dat ik te veel knoflook in het eten doe.

Als hij - zoals van de week - eens een avond niet thuis is, is dat voor mij dan ook al gauw aanleiding om voor mezelf de heerlijke pastasaus van mijn moeder te maken. Met lekker veel knoflook uiteraard! We aten dat thuis altijd met spaghetti, daarbij is deze saus ook het allerlekkerst. Van mijn ouders mocht ik de spaghetti nooit snijden, maar als ik zo'n avond alleen thuis ben, doe ik het lekker toch! Ook een rebels bordje pasta koken? Je hebt nodig (voor 2 personen):

- 200 gram spaghetti

- 1 pakje quorngehakt

- 2 of 3 kleine blikjes tomatenpuree

- 2 flinke tenen knoflook (of meer als je wilt ;-))

- geraspte kaas

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Vervolgens snipper je de knoflook en bak deze samen met het gehakt in een koekenpan. Als het gehakt gaar is, roer je de tomatenpuree er doorheen, eventueel met een beetje water en/of een scheutje wijn om het wat sauziger te maken. Garneren met geraspte kaas en serveer er bijvoorbeeld een salade bij.

Vegetarische erwtensoep

We willen nog altijd iets met de soepblikken van Warhol in onze keuken, maar we zijn er nog niet helemaal uit wat. Deze kaart gaf ik Beer voor ons één jaar samenwonen. Leuk omdat-ie geïnspireerd is op die Warhol-blikken en omdat liefde altijd een belangrijk ingrediënt is van alles (en van alles wat ik kook ;-)). Ik vond 't daarom wel een toepasselijk kaartje voor bij dit soeprecept.

Behalve de liefde heb je verder nodig:

2 liter water

500 gram spliterwten

1 knolselderij

1 winterpeen

1 prei

ongeveer een halve bleekselderij

1 flinke ui (of 2 sjalotjes zoals op de foto)

laurierblaadjes

Hiermee kun je een pan soep bereiden voor 6 tot 8 personen.

Je begint met alles in kleine stukjes te snijden. Met name bij het 'slachten' van een knolselderij is een keukenmachine een erg prettig gereedschap, maar ook bij de andere groenten is dit erg handig. Mocht je alles op ambachtelijke wijze zelf willen/moeten snijden, dan ziet dat er ongeveer zo uit:

Vervolgens breng je 2 liter water aan de kook en doe de spliterwten erbij. Schep af en toe het schuim van de soep en roer regelmatig om aanbranden te voorkomen. Zoals je ziet, kwam ik er in deze fase achter dat dit bij lange na niet in die pittoreske oud-Hollandse pan ging passen. Snel de grote pan van schoonmama paraat...  

Voeg het laurierblad toe en vervolgens de groenten: degene die het langste tijd nodig heeft om gaar te worden eerst, dus: eerst knolselderij en wortel, dan bleekselderij, prei en ui. Blijf regelmatig roeren en het schuim in de gaten houden, laat de soep 30 minuten pruttelen. Deze is klaar als hij mooi ingedikt is (ondoorzichtig is geworden) en de groenten gaar zijn.

Als variant op het traditionele roggebrood met spek, serveer ik bij de erwtensoep sneetjes roggebrood met kaas. Je kunt hier bijvoorbeeld geitenkaas of rookkaas voor gebruiken om het wat bijzonderder te maken.

Eet smakelijk!

Muffins met blauwe bessen

Hmm... wat ziet dat er mooi uit, zo'n schaaltje blauwe bessen. De herfst is niet alleen de tijd van vallende blaadjes, kastanjes, pompoenen en korter wordende dagen, maar ook van deze blauwe bessen. Ze zijn supergezond en smaken heerlijk. Tijd om er eens iets mee in de keuken te doen. Blauwebessenmuffins zijn weliswaar minder gezond, maar wel erg lekker! Afgelopen weekend hadden we familiebezoek, een goede aanleiding om zoiets lekkers te maken. Voor 12 stuks heb je nodig:

200 gram blauwe bessen

250 gram bloem

125 gram boter

100 gram suiker

2 eieren

1 zakje vanillesuiker

2 theelepels bakpoeder

en niet te vergeten: muffinvormpjes

Doe eerst de bloem, suiker, vanillesuiker en bakpoeder in een mengkom. Snijd de boter (die liefst op kamertemperatuur is) in kleine stukjes en voeg de eieren toe. Hussel dit alles door elkaar en voeg eventueel een scheutje water toe om alles goed te laten mengen. Als laatste meng je de blauwe bessen door het muffinbeslag.

Plaats de muffinvormpjes in een muffinbakblik. Je kunt ze ook op een gewoon bakblik plaatsen, maar dan worden de muffins minder vol. Verdeel vervolgens het beslag over de vormpjes. Dat gaat het handigst met een ijsbolletjestang of met twee eetlepels. Verwarm ondertussen de oven voor.

Na 30 minuten in een oven van 200 graden Celsius (ik ga bij alle recepten uit van een elektrische oven) zijn de muffins klaar.

Eet smakelijk!

Pompoen-broccolitaart

Om maar meteen met een herfstig recept te beginnen, start ik met deze zelfbedachte hartige taart. Deze taart is geschikt als hoofdmaaltijd voor vier personen. Maar je kunt ook smalle sneetjes snijden om het als borrelhapje op te dienen. Helaas missen jullie het pittoreske plaatje van zo'n mooie hele pompoen op de foto, want van de week heb ik de helft van de pompoen al voor een ander gerecht gebruikt.

Voor dit recept heb je nodig:

5 plakjes bladerdeeg,

een halve pompoen,

1 prei, 1 broccoli,

2 eieren,

100 gram geraspte kaas,

kerrie, koriander en zout,

een klontje boter en een snufje bloem

(de paprika op de foto mocht er ook in omdat-ie op moest,

maar de taart kan ook prima zonder)

Eerst begin je met alle groenten te snijden. Voor de pompoen kan dit nogal een zwaar werkje zijn. Gebruik dus een scherp mes. Ontdooi ondertussen het bladerdeeg.

Kook de pompoen en de broccoli totdat ze zacht zijn (zoals je ziet, vind ik dat dat heel goed in dezelfde pan kan). Roerbak ondertussen de prei (en paprika) zachtjes en bestrooi deze met zout, koriander en kerrie. Tegelijkertijd kun je het bladerdeeg verwerken.

Vet hiervoor een springvorm in met het klontje boter en bestrooi de vorm vervolgens met het snufje bloem. Dit moet zowel de randen als de bodem bedekken en zorgt ervoor dat de taart makkelijk loslaat als je hem uit zijn vorm wilt halen wanneer hij gaar is.

Bekleed de springvorm met het bladerdeeg. 'Lijm' de losse stukjes aan elkaar met wat water. Prik vervolgens gaatjes in de bodem met een vork.

Nu alle groenten gaar zijn, hussel je ze door elkaar in een grote pan. Meng ook de twee (nog rauwe) eieren door dit mengsel. Als alles goed door elkaar zit, kan de vulling in de met bladerdeeg beklede springvorm.

Dek het geheel af met geraspte kaas.

Na 50 minuten in een oven van 180 graden Celsius is de taart klaar.

Eet smakelijk!

Cahier de mes recettes

Deze receptenschriften zijn van het Franse merk La Marelle, één van mijn favoriete merken voor kaarten, schrijfwaren en dat soort dingen. Er zijn een aantal illustratoren die voor La Marelle werken. Van sommigen vind ik hun werk niet zo denderend, maar van de meesten is het heel fantasievol en inspirerend. Vaak koop ik er cadeautjes of kaarten van voor anderen, maar zelf had ik nog niets van dit merk. Dat komt denk ik omdat de meeste La Marelle-spullen vooral mooi zijn en niet bijzonder handig ofzo. Dat koop je niet zo gauw voor jezelf. Deze schriften leken me dan nog wel enigszins nuttig. Het is leuk om je favoriete recepten, die vaak overal en nergens vandaan komen, met de hand in zo'n schrift te schrijven en op die manier te bundelen. Ik had al eerder een dummie van de Witte Boekenmarkt, met zo'n mooie harde kaft en vanbinnen van dik tekenpapier. Daar heb ik al eerder geprobeerd een zelfgemaakt kookboek van te maken. Maar sinds de verhuizing heb ik het nergens meer gezien...

Alle recepten die ik in deze schriften ga schrijven, zal ik ook publiceren op dit blog. Ik weet nog niet met welke regelmaat ik dat zal doen, maar mijn streven is om minimaal één keer per maand een recept te publiceren en dan te kiezen voor iets dat met het seizoen te maken heeft. Hopelijk hebben jullie net zoveel zin om die gerechten te maken als ikzelf.

Eet smakelijk!