Liefs van Beer - heerlijk avondje

Beer en ik vierden Sinterklaas deze keer bij mijn ouders. Met pakjes, gedichten, zelfgebakken kruidnootjes (dankzij het lekkere recept van Annemiek!) maar bovenal met oude 8 mm-filmpjes van klein Roosje. De filmprojector van mijn ouders vertoont al tijden gebreken, maar gelukkig hadden ze de projector van mijn oom kunnen lenen. Erg leuk om die filmpjes weer eens te zien en herinneringen uit ons oude vissershuisje op te halen. Beer had de filmpjes nog nooit eerder gezien en volgde nauwkeurig hoe de baby op het scherm steeds gerichter ging bewegen. Eerst zag hij hoe ze wat willekeurig met haar armen maaide, later hoe alleen de handjes bewogen en nog weer later hoe ze met haar vingertjes zelf een speeltje van tafel of van de grond oppakte. Ik vond zijn reacties af en toe zo lief: "Oh, je had toen al zo'n schattig wipneusje" en "Hier heb je al een echt Roosje-gezicht". 

 

Deze week zag ik...

mondaine allure in eigen provinciestad.... en ...waarin de hoofdstad provinciaal kan zijn.

De foto van de koe is door de avondschemering en verlichting nog best sfeervol geworden, maar dit ding dat voor de deur staat bij een restaurant in de straat waar ik werk, is op klaarlichte dag werkelijk verschrikkelijk lelijk. 

De DWZI'ers zijn vanaf nu wekelijks te vinden bij Merula.

Macarons

Mijn schoonmoeder en ik maakten macarons. Beer maakte foto's, dus hieronder volgt een kleine reportage. Bij het vorige bezoek aan de ouders van Beer gaven we een schattig boekje met macaronrecepten. Mijn schoonouders houden namelijk erg van Frankrijk en (dus) ook van Franse lekkernijen. Dat boekje moest nu maar eens ingewijd worden, dus wij de keuken in. Maar van een Franse slag was zeker geen sprake. Macarons maken is een erg ambitieus plan. Alleen al het vinden van de ingrediënten bleek niet makkelijk: waar vind je amandelmeel en hoe kom je aan kleurstofpasta? In mijn eentje was het vast nooit gelukt om hier iets eetbaars van te bakken. Met z'n tweeën slaagden we er in elk geval in iets te maken dat lekker smaakte. Aan de vormgeving moeten we nog even werken, zoals ook te zien is op de foto's hieronder...

Hemelse koffie

 

Afgelopen week dronk ik deze zalige cappucino tijdens een ouderwets moeder-&-dochter-winkeldagje. Dat hadden we al lang niet meer gedaan. Zo lang, dat mijn moeder zich dingen liet ontvallen als: "Ik was vergeten dat je zo heeeel beleefd kan zijn." Tegen haar heb ik immers altijd het hart op de tong, want wij weten wat we aan elkaar hebben. Toch is het grappig hoe mijn moeder soms heel anders op mij reageert dan andere mensen. Op mijn werk moet ik 'out of the box' proberen te denken, bedenken hoe we processen kunnen verbeteren. Als ik tegen mijn moeder iets zeg over de bureaucratie bij de gemeente (zonder overigens de illusie te hebben daar iets aan te kunnen veranderen), zegt ze: "Neem het nou gewoon zoals het is." Ook vindt ze het moelijk te begrijpen dat ik een Benettonvestje, in plaats van een vormeloze dweil 'tuniek' van de Zeeman draag. Grappig, mijn schoonmoeder vindt juist dat ik 'wel eens wat duurs voor mezelf mag kopen'. Eerlijk gezegd denk ik zelf dat ik prima het midden kan houden tussen deze twee opvattingen. :-) Maar goed, het was een topdag. We hebben aan een half woord genoeg (dus je kunt heeeel veeeel bespreken op zo'n dag ;-)) en genieten van dezelfde knusse dingen.  Zoals zo'n heerlijk kopje koffie dus!

Overigens vind ik de engeltjes op het kopje best wel toepasselijk nu de eerste adventsweek is ingegaan.

Vele wegen...

Hoewel de wintermaanden met de feestdagen nog voor de deur staan, denken wij alvast weer aan een vakantie ergens in het voorjaar. Als cadeau voor mijn diploma van de middelbare school hadden mijn ouders mij willen meenemen naar Rome. Dat is er nooit van gekomen en nu leek het hen wel zo leuk als Beer en ik samen gingen. Ons lijkt dat ook erg leuk en zodoende bestuderen we volop gidsjes...

Deze week zag ik... Dood van een handelsreiziger

Meestal ben ik degene die het initiatief neemt als het gaat om theaterbezoek, maar ons uitstapje van gisteren was Beers idee. Hij had een kortingbon gezien voor deze voorstelling, opgevoerd door het Rotheater. Ruim een week geleden vroeg hij ineens of ik mee wou. Ik had nooit gedacht dat hij op zo'n korte termijn nog kaartjes kon krijgen, maar we hadden supergoede plaatsen. Ik voelde me echt mee uit genomen, zo romantisch!

foto: Leo van Velzen

De voorstelling was erg mooi en indrukwekkend. Ik had me een veel stijver stuk voorgesteld, afgaande op fragmenten van vroeger die ik wel eens op tv had gezien. Maar in dit mooie, geabstraheerde decor, met speelse ballonnen en subtiele muziekjes, leek 'Dood van een handelsreiziger' geen stijf repertoirestuk, maar bijna experimenteel. Dat beviel me erg, en het universele van het verhaal bleef goed overeind: een man die vlucht in zijn dromen komt zichzelf keihard tegen in de werkelijkheid. Hij heeft zijn zoon met dromen willen opvoeden in de hoop dat hij wél wat zou gaan voorstellen. En kun je hem dat eigenlijk kwalijk nemen? Doen niet alle ouders dat tot op zekere hoogte?

Het feit dat wij eigenlijk niet konden achterhalen of de tekst nu geactualiseerd was of niet, geeft al aan dat het Rotheater er uitstekend in is geslaagd om van dit stuk uit 1949 een hedendaagse of misschien wel tijdloze vertaling te maken.

Na afloop maakte Beer deze foto in de foyer. IJzersterke quote:

Deze week zag ik is een initiatief van Daan en Roos.

Muffins met blauwe bessen

Hmm... wat ziet dat er mooi uit, zo'n schaaltje blauwe bessen. De herfst is niet alleen de tijd van vallende blaadjes, kastanjes, pompoenen en korter wordende dagen, maar ook van deze blauwe bessen. Ze zijn supergezond en smaken heerlijk. Tijd om er eens iets mee in de keuken te doen. Blauwebessenmuffins zijn weliswaar minder gezond, maar wel erg lekker! Afgelopen weekend hadden we familiebezoek, een goede aanleiding om zoiets lekkers te maken. Voor 12 stuks heb je nodig:

200 gram blauwe bessen

250 gram bloem

125 gram boter

100 gram suiker

2 eieren

1 zakje vanillesuiker

2 theelepels bakpoeder

en niet te vergeten: muffinvormpjes

Doe eerst de bloem, suiker, vanillesuiker en bakpoeder in een mengkom. Snijd de boter (die liefst op kamertemperatuur is) in kleine stukjes en voeg de eieren toe. Hussel dit alles door elkaar en voeg eventueel een scheutje water toe om alles goed te laten mengen. Als laatste meng je de blauwe bessen door het muffinbeslag.

Plaats de muffinvormpjes in een muffinbakblik. Je kunt ze ook op een gewoon bakblik plaatsen, maar dan worden de muffins minder vol. Verdeel vervolgens het beslag over de vormpjes. Dat gaat het handigst met een ijsbolletjestang of met twee eetlepels. Verwarm ondertussen de oven voor.

Na 30 minuten in een oven van 200 graden Celsius (ik ga bij alle recepten uit van een elektrische oven) zijn de muffins klaar.

Eet smakelijk!