Daar wordt aan de deur geklopt

Helaas zat er niets in Beer zijn schoenen... maar het is wél weer tijd voor iets moois in onze cd-speler (ja mensen, wij zijn heel ouderwets en wij draaien nog cd's). Via Beers ouders ontdekten we het Hemony Ensemble, een muziekgezelschap dat zich heeft gespecialiseerd in Nederlandse muziek uit de late Middeleeuwen en vroege Renaissance. Het Hemony Ensemble heeft een sfeervolle cd gemaakt met Sinterklaasliedjes uit die periode, die wij met veel plezier draaien. 

Op de cd staan bekende en minder bekende liedjes, begeleid op oude instrumenten zoals bijvoorbeeld een klavecimbel. Hier en daar zijn er knipoogjes naar de moderne versies van die Sinterklaasliedjes. Ook is er aandacht voor de oorsprong van sommige van deze liedjes: hoe zit het immers met dat muziekstuk van Mozart dat toch wel erg op 'Zie ginds komt de stoomboot' lijkt? 

Hoewel ik ook nog altijd mijn cassettebandje (jawel, het kan nóg ouderwetser!) van de Leidse Sleuteltjes koester, luister ik graag naar deze cd. Met die oude muziekinstrumenten en soms geheel instrumentale nummers is dit wat subtieler dan zo'n kinderkoor. Het is ook verrassend om die bekende melodieën in een - voor ons - nieuw (maar in feite dus oud) jasje te horen en zo hebben we op een volwassen manier toch een fijne Sinterklaassfeer in huis.   

Leidens Ontzet

 

Een echte Leidenaar heeft het natuurlijk niet over Leidens Onzet, maar over 3 oktober. Want op 3 oktober 1574 werd Leiden bevrijd van de Spaanse bezetting tijdens de Tachtigjarige oorlog. Leienaren herdenken dit nog elk jaar en sommigen sparen het hele jaar om zich dan te kunnen bezatten en los te kunnen gaan op de kermis. Afgelopen woensdag was het weer zo ver: het jaarlijkse feest met koraalzang, optocht, kermis, haring en wittebrood, straattheater en natuurlijk de hutspotmaaltijd de avond van tevoren. Ondanks de regen was het best een gezellig feestje. Extra leuk was dat mijn ex-collega L. langskwam om dit festijn eens mee te maken! Hieronder een sfeerverslag: 

Een paar plaatjes van de jaarlijkse optocht. Dit jaar was het thema 'Holland'. Langs de kant en op de kermis was het gezellig druk. Echter niet bij het kraampje met Spaanse hapjes, zoals je op de foto hier linksonder ziet. Beetje pijnlijk, zo'n kraampje bij een gelegenheid als deze... ;-)

Vier

Afgelopen vrijdag waren Beer en ik alweer vier jaar een setje. Dat gingen we maar eens even uitgebreid vieren met een feestelijk etentje buiten de deur. Vier jaar is best lang... wat hebben we al veel samen meegemaakt! Voordat de vonk oversprong, waren we al ruim een jaar vrienden en daarvoor zaten we samen op de toneelcursus. Ook zagen we elkaar al regelmatig bij de filmavonden van een studentenvereniging.

vers broodje met huisgemaakte aioli

Na ons bezoekje aan de Parade sms'tje hij 's avonds laat 'Slaap lekker, ik hou van je'. We zoenden elkaar voor het eerst op het Museumplein in Amsterdam. Elke stap in onze relatie voelde zo bijzonder. Kaartjes boeken voor een voorstelling die pas over een maand zou plaatsvinden. Ook al waren we al zo lang vrienden, zou het dan nog wel aan zijn? En zo niet, zouden we dan nog wel naar die voorstelling willen? En dat de familie in oktober al aan ons vroeg wat we met Sinterklaas deden... blijkbaar hadden de omstanders er veel vertrouwen in!

amuse met artisjokkenmouse en gazpacho-ijs

Op de dag dat we een jaar samen waren, trouwden goede vrienden van ons. Kort daarna gingen we voor het eerst samen een lang weekend weg, naar Parijs. We gingen speciaal om de Kandinsky-tentoonstelling in het Centre Pompidou te zien. Beer geeft eigenlijk nooit sieraden, maar daar kreeg ik van hem een ketting en armband als cadeautje voor ons éénjarig jubileum. Ik gaf hem een zelfgemaakte verjaardagskalender met foto's van dingen die we samen beleefd hadden.

bietencarpacchio

Beer studeerde af, ik liep stage bij het theater en kreeg een volledige baan die aansloot bij mijn studie. Na een tijdje ging Beer ook aan het werk en begonnen we om ons heen te kijken naar geschikte huizen om samen te wonen. Dat viel nog niet mee, maar we vonden het geen probleem dat er wat tijd overheen ging. Een woning kiezen doe je niet zomaar. Ondertussen vierden we mijn dertigste verjaardag in een zaaltje met veel vrienden en maakten we een tripje naar Berlijn.

 

vegetarische kip met coucoussalade en rijst

Uiteindelijk vonden we de plek waar we nu wonen. Eerst maanden beziggeweest met klussen en op kerstavond betrokken we ons nieuwe stekkie. Nooit meer na afloop van een leuke avond ieder naar zijn eigen huis, makkelijk tegelijkertijd samen zijn en toch iets voor jezelf kunnen doen, met je eigen spullen binnen handbereik... en natuurlijk gewoon de fijne kleine dingen, zoals hem op zondagochtend verrassen met een lekker ontbijtje. 

lekker bakkie

We maakten reisjes naar Gent en Rome, bezochten nog heel veel meer theatervoorstellingen, ontvangen met grote regelmaat visite en af en toe een logé. Na zo'n anderhalf jaar samenwonen, zijn er nog steeds kleine dingetjes die moeten gebeuren in huis. Bijvoorbeeld het schilderij dat ik zou maken voor boven de bank, waarvan het toch wel leuk zou zijn als het er echt eens kwam te hangen. Raar idee dat we vier jaar verder zijn. Het is zo'n lange tijd en toch lijkt alles ook nog zo kort geleden. Nog steeds is er gelukkig heel veel om samen te ontdekken en van te genieten. We gaan dus vrolijk verder, op naar ons eerste lustrum en meer...

2 x feest = ... dubbel feest!

Het is 1988, in onze woonkamer hangen vrolijke slingers en buiten schijnt de zon. Ik ga helemaal blij naar school, want het is feest vandaag. Mijn mama is jarig! Nadat we op school een bijbelverhaal hebben gehoord en liedjes hebben gezongen, hebben we rekenen. Daar beginnen we elke dag mee. Voordat we zelf aan het werk gaan met onze sommen, vraagt juf: "Wie wil er vandaag proberen z'n tafeldiploma te halen?"

We hebben namelijk net de tafel van 9 geleerd, en nu kennen we alle tafels van 1 tot en met 10. Telkens als je denkt een tafel uit je hoofd te kennen, mag je naar voren komen en die voor de hele klas opzeggen. Vooraan in de klas, onderaan het schoolbord, hangt een groot geel papier met een overzicht van alle tafels en de namen van alle kinderen in de klas. Als je een tafel goed hebt opgezegd, krijg je een sticker achter je naam bij die bewuste tafel in de lijst. Als jouw rijtje vol is met stickers, heb je een tafeldiploma verdiend. 

Ik moet alleen de tafel van 9 nog. Dan is mijn lijstje compleet. Hij zit nog niet zo goed in m'n hoofd als bijvoorbeeld de tafel van 2, maar ik wil het toch proberen. Vandaag is mama jarig, zou het geen mooi cadeau voor haar zijn als ik vandaag mijn tafeldiploma haal? Bovendien kan ik dan eindelijk de datum van haar verjaardag goed onthouden. De juf zal immers op mijn diploma de datum schrijven wanneer ik 'm behaald heb. 

Resoluut steek ik m'n vinger op en ja hoor, ik mag naar voren komen. Een beetje gespannen begin ik: 1x 9 = 9, 2 x 9 = 18... en het lukt! De laatste sticker wordt bij mijn naam geplakt en ik krijg een mooi groen diploma met de datum 26 april 1988 erop. 's Middags als ik thuiskom is mama natuurlijk hartstikke trots! En dan gaan we feest vieren, dubbel feest. Hiep hiep hoera!

Gefeliciteerd met je verjaardag, mama!

Paaspretjes

Je kunt over Pasen heel diepzinnige verhalen ophangen: dat het verhaal van de kruisiging en wederopstanding van Jezus verwijst naar inwijdingsrituelen, die ook vandaag de dag nog gehouden worden; dat Pasen een lentefeest is en paaseieren het symbool zijn van vruchtbaarheid en nieuw leven; of dat de paashaas een haas is vanwege zijn vredelievende, zachtaardige karakter...

Maar dit jaar vier ik met Pasen ook mijn verjaardag. Ik ben al vaker op Goede Vrijdag jarig geweest, maar nog nooit echt met Pasen zelf. Meestal ben ik niet zo van paasversierselen op mijn verjaardag: het is tenslotte mijn verjaardag en Pasen vieren we wel op een andere dag (en ik hou er dan ook niet van om paasdingen voor mijn verjaardag te krijgen, hint, hint ;-)). Maar nu ik dan zo pontificaal op tweede paasdag jarig moet zijn, geef ik me er maar een keertje aan over. Ik heb dit mooie paasbord gekocht met Gouden Boekje-illustraties, paaseitjes, paaskoekjes, paasservetten, het kan allemaal niet op. En ik schep er zowaar veel plezier in om mijn paasverjaardag voor te bereiden!

Maria Lichtmis

Vandaag is het Maria Lichtmis: het einde van de donkere tijd. Hoewel het nu natuurlijk hartstikke koud is buiten, merk je al dat de dagen weer langer worden. Het is een soort nieuw begin, dat vaak gepaard gaat met een grote schoonmaak. Hier in huis is die nog niet écht op gang gekomen, al heb ik wel een beetje opgeruimd en gaat bijvoorbeeld de slinger met kerstkaarten weg, die de hele maand januari nog in onze woonkamer heeft gehangen. Ondanks de kou was het toch een erg zonnige dag vandaag. De zon scheen fel en warm in onze huiskamer. Dat was zo fijn dat ik helemaal een feestelijk gevoel kreeg.

Ook is het een symbolisch gebruik om op die dag alle kaarsresten die je in de afgelopen tijd hebt verzameld, om te smelten en er drijfkaarsjes van te maken. Op die manier laat je - weliswaar in een schaal met water - het licht uit de donkere dagen wegdrijven, dat heb je immers niet meer nodig nu de dagen lengen. Met name in Noord-Europa schijnt men met Maria Lichtmis pannenkoeken te eten. Waarom ze dat precies doen, weet ik eigenlijk niet. Maar omdat ik beter ben in pannenkoeken bakken dan in kaarsresten omsmelten en Maria Lichtmis graag luister bij wilde zetten, aten Beer en ik vanavond pannenkoeken.

Liefs van Beer - zoet

Kerstfeestvreugde schuilt niet alleen in lekker eten, mooie versiersels en kaartjes sturen (en misschien nog enige diepzinnige/religieuze overdenking), maar ook in het beluisteren van kerstliedjes. Wat dat betreft was deze kerst echt helemaal top: de eeuwige 'Last Christmas' en andere Sky Radio-meuk is me dit jaar aardig bespaard gebleven en bovendien had Beer voor mij de kerstliederen van Herman van Veen gedownload en mochten we van mijn vader de kerstcd van Camerata Trajectina lenen. Op de kerstborrel op kantoor hadden we zelfs nog even gezongen (een melig gebeuren, maar het zingen van kerstliedjes vergroot de feestvreugde natuurlijk nóg meer dan alleen het luisteren ernaar), waarna ik een kerstpakket met mierzoet geurende douchespulletjes en crèmetjes in ontvangst mocht nemen.

 

Nadat we op kerstavond ons éénjarig samenwoonjubileum gevierd hadden (bij een tamelijk chique biologisch restaurantje, waar ze geen kaart hadden en je van tevoren dus niet wist wat je zou krijgen), zette ik op de ochtend van 25 december mijn oude cassettebandje met kerstliedjes van de Leidse Sleuteltjes op om ons kerstontbijt was luister bij te zetten. Heerlijke liedjes, zoals 'Er is een kindeke geboren' en 'Midden in de winternacht', gezongen door het bekende kinderkoor: voor mij is dat puur jeugd- en kerstsentiment. Ironisch genoeg staat er overigens een kerstman op de voorkant van het bandje, terwijl alle liedjes over de geboorte van Jezus gaan (zoals het hoort ;-)). Zelfs een lied als 'Oh dennenboom' was te profaan voor de samenstellers van deze cassette. 

Voor Beer droegen deze liedjes echter niet zo bij aan de feestvreugde als voor mij. Hij moest heel erg lachen en zei toen: "Ja, het is net een beetje als met die douchegel uit je kerstpakket." Even keek ik hem niet-begrijpend aan, waarna hij zijn opmerking toelichtte: "Het is nogal zoet." 

Liefs van Beer - heerlijk avondje

Beer en ik vierden Sinterklaas deze keer bij mijn ouders. Met pakjes, gedichten, zelfgebakken kruidnootjes (dankzij het lekkere recept van Annemiek!) maar bovenal met oude 8 mm-filmpjes van klein Roosje. De filmprojector van mijn ouders vertoont al tijden gebreken, maar gelukkig hadden ze de projector van mijn oom kunnen lenen. Erg leuk om die filmpjes weer eens te zien en herinneringen uit ons oude vissershuisje op te halen. Beer had de filmpjes nog nooit eerder gezien en volgde nauwkeurig hoe de baby op het scherm steeds gerichter ging bewegen. Eerst zag hij hoe ze wat willekeurig met haar armen maaide, later hoe alleen de handjes bewogen en nog weer later hoe ze met haar vingertjes zelf een speeltje van tafel of van de grond oppakte. Ik vond zijn reacties af en toe zo lief: "Oh, je had toen al zo'n schattig wipneusje" en "Hier heb je al een echt Roosje-gezicht". 

 

Deze week zag ik... bruidstaart

Afgelopen week trouwden goede vrienden van ons. Beer had een prestigieuze opdracht: foto's maken van de bruiloft. Gelukkig was hij niet de enige en waren er nog twee andere vrienden van het bruidspaar die foto's maakten. Zo werd de verantwoordelijkheid die op zijn schouders lag niet te groot.

Doordat Beer graag zonder flits fotografeert (volgens de Dogma-regels), bleken er achteraf veel foto's bewogen te zijn. Hij was dagen bezig om achter de computer foto's te selecteren en bij te snijden (hij had er honderden gemaakt) om wat moois over te houden.

Daarbij waren ook deze foto's van de taart (die weer zijn bewerkt door mij, ehm...ik bedoel door Picnik). De taart was gemaakt door de moeder van de bruid, een dag van tevoren. Lijkt me best te doen: even oefenen met marsepeinen roosjes, van binnen 2 lagen cake en 1 laag fruit. Als je het een dag van tevoren kunt maken, kan ik dat best doen als wij ooit gaan trouwen.

Ik vind een bruiloft iets heel persoonlijks en zou me niet verplicht willen voelen tot bepaalde gebruiken 'omdat dat nou eenmaal zo hoort'. Liever zou ik er iets origineels van willen maken, een feest dat echt bij ons past. Zo'n driedubbele taart leek me bijvoorbeeld helemaal niets: zo'n pompeus geval dat voor veel geld door een of ander taartenatelier in elkaar geknutseld wordt. Fantasieloos. Plichtmatig. Maar nu ben ik om: zo'n taart als deze moet het worden en dan zou ik hem zelf willen maken!

Deze week zag ik is een initiatief van Daan en Roos.

Ontzet

Voor ons een extra bijzondere Leidens Ontzet (oftewel 'drie oktober') dit jaar. Niet omdat er dit jaar een recordaantal haringen is uitgedeeld of omdat de feesten dit jaar vijf dagen duurden in plaats van twee. Dat laatste was het geval omdat de 3 October Vereeniging, die elk jaar alle festiviteiten rond deze herdenking organiseert, dit jaar 125 jaar bestaat. Natuurlijk wel een beetje omdat het onze eerste drie oktober is dat we samenwonen (zie in de collage de vlaggen in de flat bij ons aan de overkant!), maar ikzelf vierde tijdens 3 oktober nog een ander jubileum samen met een dierbaar vriendinnetje: wij vierden 25 jaar vriendschap.

We kennen elkaar al sinds de kleuterschool en hoewel we sinds groep 6 niet meer bij elkaar in de klas zaten, zijn we altijd contact blijven houden. Ongemerkt kenden we elkaar in februari alweer 25 jaar. Dat bedachten we ons echter pas een paar weken geleden, toen allang was afgesproken dat ze bij ons zou komen tijdens de 3 oktoberfeesten. Dus...nog een extra reden om er een feestje van te maken!

Hier kun je meer lezen over de jaarlijkse activiteiten rondom 3 oktober in Leiden.

Feest

Afgelopen weekend vierden we Beers verjaardag: een huis vol familie en vrienden, bijzondere cadeautjes, zelfgebakken taarten en veel gezelligheid. Het weer werkte mee en dus konden we 's middags heerlijk met de visite op het balkon zitten - eindelijk. Het mooiste cadeau was ongetwijfeld de ballonvaart, die op een nader te bepalen datum zal plaatsvinden. Beer was best jaloers toen hij hoorde dat zijn vader zoiets op vakantie gedaan had. Hij wilde dat ook graag en dat leek mij een mooi cadeau voor als hij volgend jaar dertig wordt. Maar ja, nu moet ik iets anders verzinnen... ;-)