Home Sint Home

De Goede Sint is weer in het land. Tsja, in Roermond dan hè. Dat is natuurlijk heeeeel ver bij ons vandaan en daarom moeten we nog een weekje wachten voordat hij onze stad met een bezoek vereert. Toch vind ik 'in het land' een voldoende excuus om sintsnoep te kopen (en de kruidnoten van vorig jaar alsnog op te eten) en hoeft hij dan niet per sé 'in de stad' te zijn. En hoewel het nog geen tijd is voor mijn kerstcd's, mag het winteralbum van Loreena McKennitt nu wel weer worden gedraaid. In het heerlijke boek 'Schipper mag ik overvaren' van Juul van der Stok lees ik alvast alles over Sinterklaaslegenden en de verwantschap tussen Sint Nicolaas en Wodan. Compleet genieten in onze privébibliotheek... ehm... huiskamer.

Beer zette zijn schoenen, maar dan omdat de zolen moesten worden geplakt (jaja). Zonder wortel, maar met zware boeken erop, om ze goed te laten drogen. Maar je weet het natuurlijk nooit... Al denk ik eerlijk gezegd dat als Sinterklaas in Roermond is, hij heus niet even snel bij ons wat in een schoentje kan komen doen. Of zou hij één van zijn Pieten sturen?

Home Sweet Home is een initiatief van BarbaraMama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #18

In onze keuken hangt dit handige magneet- en opschrijfbord. Oorspronkelijk was het het idee om hier wat handige dingen op te schrijven,  bijvoorbeeld boodschappen die gehaald moeten worden of misschien een leuk citaat dat je toevallig net ergens gehoord hebt. Behalve voor het ophangen van theaterkaartjes en andere leuke souvenirs, gebruiken we het magneetbord echter uitsluitend voor het opschrijven van zelfverzonnen boektitels. Vaak ontstaan de ideeën voor deze titels door dingen die we meemaken of om ons heen horen. Bijvoorbeeld 'Druiven uit afwaswater' toen we stonden af te wassen en ik een druif in het sop liet vallen die nog op een bord lag. Of een andere heel grappige: 'Zo Rooms als een ketter'. Ik verstond een keer dat iemand dat zei op straat. Later bedacht ik pas dat diegene 'Ze rookt als een ketter' zei. 

Home Sweet Home is een initiatief van BarbaraMama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #17

Soms komen we onze blognamen ineens tegen op een andere plaats in huis. In het geval van de verhuisdoos in onze berging bijvoorbeeld, waar blijkbaar onder meer beertjes in zitten, kun je de tekst ook lezen als 'kinderspullen van Beer' (en dat is in dit geval ook zo). Zoiets levert dan toch eventjes een glimlach op. Maar Beer z'n voorkeur voor shampoo begrijp ik niet zo goed, hopelijk hoef ik hier geen stille hint in te zien? ;-)

Home Sweet Home is een initiatief van BarbaraMama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home Sweet Home #16

Toen ik jaren geleden deze prachtige schaal zag in dé toenmalige Haagse fantasywinkel, was ik meteen verkocht. Als middelbare scholier had ik niet zomaar even geld om hem te kopen, maar gelukkig kreeg ik hem voor mijn achttiende verjaardag. Na jaren op mijn studentenkamertje te hebben gestaan, komt hij pas écht goed tot zijn recht in onze woonkamer, op de salontafel.

Deze 'Leaf Man' is een interpretatie van 'The Green Man',  een oude Keltische figuur die werd gebruikt om boze geesten te weren. Ook in andere culturen kun je hem tegenkomen. In sommige natuurreligies wordt hij gezien als het archetype van de productieve mannelijke energie van de aarde en metgezel van Moeder Natuur. Hoewel het dus vooral een soort wicca-figuur is, kun je hem ook als versiering in kerken tegenkomen. Zelfs in Egypte kennen ze een soort Green Man, daar zou hij een bemiddelaar zijn tussen de fysieke wereld en de wereld van de verbeelding.

Ach, voor mij is het vooral een mooie voorstelling van de kracht van de natuur en daarom hebben we schelpen en mineralen in de schaal gelegd: kleine natuurschatten die nooit hun schoonheid verliezen (in tegenstelling tot bijvoorbeeld een bos bloemen: ook prachtig, maar je hebt er altijd maar zo kort plezier van). De schaal is nog altijd mijn grote trots!

 

Home Sweet Home is een initiatief van BarbaraMama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home Sweet Home #15

Telkens als ik iets wil naaien (en dat is best regelmatig), sleep ik mijn naaispullen uit mijn studeerkamer de woonkamer in. Nu vindt Beer dat een erg ongezellig gezicht, omdat er dan soms wel drie plastic zakken naast elkaar op de bank staan. En tsja, eigenlijk heeft hij daar natuurlijk ook wel gelijk in! 

Gelukkig heb ik daar nu voor een belangrijk deel van de naaispullen wat op gevonden. Bij Dille & Kamille kocht ik deze mooie rieten mand, waar al mijn lapjes, wol en garen in passen. Nog een klein mandje erbij voor naalden, spelden en andere frutsels en meteen ziet het er een stuk gezelliger uit! 

Home Sweet Home is een initiatief van BarbaraMama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #14

Onderstaande foto heb ik niet zelf gemaakt. Ik was te lui om vroeg mijn bed uit te komen en zelf even te gaan kijken op het grote plein waar vanochtend een groot deel van de nieuwe eerstejaarsstudenten in onze stad zich had verzameld. 

Nieuwe eerstejaars verzamelen, foto J.P. Kranenburg

Vandaag is hun introductieweek van start gegaan en beginnen zij met wennen aan een nieuwe stad en aan het studentenleven. Sommigen hebben al een kamer, anderen moeten nog hospiteren of kiezen ervoor nog even thuis te blijven wonen. Zij slapen deze week op de grote slaapzaal of hebben misschien wel een bedje in een verenigingshuis weten te bemachtigen. De introductieweek heeft vooral als doel om de nieuwe studenten wegwijs te maken in de stad en in het verenigingsleven. Waar vind je mensen die bij jou passen? Waar is het bier goedkoop? En waar kun je je hobby of sport beoefenen? Voor jonge mensen zijn dat toch de basisdingen om zich thuis te voelen in een stad. Oh ja, en ze gaan ook nog een ochtendje snuffelen op hun faculteit. 

Beer en ik voelen ons al jaren thuis in onze stad. Ook voor onze (studie)vrienden is dat helemaal geen issue meer. We zijn afgestudeerd en werken, op een enkeling na die bij de universiteit werkt, heeft niemand van ons er meer iets mee te maken. Wel jammer soms. Met zo'n gebeurtenis als de opening van de introductieweek denk je weer even terug aan hoe het allemaal begon en hoe onvanzelfsprekend het was dat je je hier ging thuisvoelen. 

Home sweet home #13

We hebben nog geen vakantie, maar ik toch al een beetje omdat ik mijn vrije dagen moet opmaken. Dat betekent niet alleen veel achterstallige huishoudelijke klusjes doen of drukte met afspraken buitenshuis, maar soms ook gewoon een lekkere hangdag in ons heerlijke huisje: slobberbroek aan, lang ontbijten met koffie en wat yoghurt. Een rustig muziekje erbij en dan niet van dat zware leesvoer, maar luchtige stukjes lezen in de Flow om lekker te onthaasten. Prima, zo'n dagje vakantie in eigen huis!

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #12

Na lang wachten is het dan eindelijk overtuigend zomerweer. En hoewel we enorm genieten van ons zonnige balkon of, wanneer we behoefte hebben in het groen te zitten, van een picknick in het park, is het met dit weer ook heerlijk om lekker in de tuin te zitten. Gelukkig kan dat bij mijn ouders en daarom deze week een kijkje in hun tuin. Mijn ouders houden niet van keurig bijgehouden grasveldjes (of niet van grasmaaien?) en laten hun tuin 'lekker wild'. Dat resultaat vind ik zelf niet altijd even mooi, maar hierboven zie je wat leuke accenten waardoor ze de tuin toch een knusse, ietwat geordende sfeer hebben gegeven. Dat beeldje linksboven hebben ze al sinds mijn geboorte en de olifant en ouderwetse vuilnisbak zijn erfstukken.

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #11

Vandaag kregen we een aardige brief van een bewoonster in de flat, waarin ze oproept om iets met elkaar te organiseren. Gewoon, om het wat leuker en gezelliger te maken en om elkaar beter te leren kennen: wie zijn eigenlijk al die mensen waarmee je op zo'n relatief klein oppervlak woont? Een beetje een home-sweet-home-gevoel in het groot dus...

Wat er precies ondernomen zal worden, staat nog niet vast. Eén van de suggesties is een gemeenschappelijke moestuin. Dat lijkt me erg leuk, aangezien ik al het één en ander over dat soort projecten gelezen heb. Je kunt dan het werk met elkaar verdelen, constructief bezig zijn, met de natuur meewerken en uiteraard genieten van de opbrengsten. Ik hoop dat we met elkaar zoiets van de grond kunnen krijgen. 

Erg leuk dat iemand zo'n initiatief neemt!

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #10

Is het een leeszaal, of toch onze slaapkamer? De aanblik van Beers nachtkastje brengt je toch aan het twijfelen... 

We houden allebei erg van lezen en zijn vaak in verschillende boeken en/of tijdschriften tegelijk bezig. Dat kunnen zowel informatieve boeken als romans of verhalenbundels zijn. Als je zoveel verschillende dingen leest, is het misschien ook wel logisch dat je niet telkens in hetzelfde boek bezig bent. En zodoende is Beers nachtkastje onderhand een verzamelplaats voor alle boeken die in de boekenkast ontbreken (en die niet aan iemand zijn uitgeleend). Beer kan goed in bed lezen (hij leest sowieso met een verbazende snelheid), maar ik zelf niet zo. Meestal ben ik eenmaal in bed te moe om nog informatie op te nemen uit een boek. Momenteel ben ik bezig 'Aan de andere kant van de deur', het eerste deel van 'Zeeën van Tijd', van Tonke Dragt. Dat was soms gewoon een beetje te spannend om te lezen voor het slapen gaan... 

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #9

Al eerder schreef ik over de al dan niet keurig opgevouwen kleding in onze mooie slaapkamerkast. Die kast stond oorspronkelijk in de slaapkamer van mijn opa en oma, maar is oerdegelijk en prachtig tijdloos vormgegeven. Ik ben echt heel blij dat wij die gekregen hebben. Maar tot vorige week gebruikten we alleen het leggedeelte van de kast.

Bij het verhuizen was er namelijk iets raars gebeurd met de stang van het hanggedeelte (dachten wij). De stang waarvan wij dachten dat die in het hanggedeelte van de kast hoorde, was na de verhuizing ineens een stuk korter. We kochten een nieuwe, soortgelijke stang en Beer leefde zich uit in stoerheid door hem op maat te zagen en in de kast te bevestigen.

Inmiddels had zich echter allerlei troep verzameld op de bodem van het hanggedeelte. Die hadden we weliswaar even min of meer verplaatst voor het bevestigen van de stang, maar alles echt opruimen en het hanggedeelte serieus in gebruik nemen, bleek toch een ander verhaal. Maar nu is het eindelijk gelukt. En weet je wat ik vond onder alle troep in de hangkast? Een hangstang die precies zo lang was als het hanggedeelte. Die te korte stang was dus ergens anders van, maar we hebben geen idee waar die dan bij hoort! Wel hebben we nu daardoor een steviger stang dan het oorspronkelijke ding, dus het is wel prima zo. 

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #8

Hier gebeurt het allemaal: in het op één na kleinste kamertje van ons huis worden deze blogjes geschreven. 

Toen we samen gingen wonen, was een eis van Beer dat er per se een studeerkamer in het huis moest zitten. Dat vond ik heel redelijk. Ik was het met hem eens dat je niet continu op elkaars lip moet zitten als je samenwoont. Bovendien zouden we zo'n extra kamertje te zijner tijd wel eens kunnen gebruiken voor een andere bestemming...

Helemaal mooi was het dus, toen we een huis vonden met nóg een klein kamertje. Voor allebei een eigen studeerkamer en mocht één kamer een andere bestemming krijgen, dan heeft Beer nog altijd zijn eigen 'studeerhol'.

Ondanks de kleine afmetingen herbergt dit hokje een bureau en een schildersezel. Het is dus ook  een soort atelier, waar ik troep mag maken en kan laten liggen als ik dat wil. Maar meestal zit ik hier te internetten met bijvoorbeeld een kopje koffie. Lekker ontspannen, hersenloos consumeren.

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #7

 

Deze week een kijkje in een knus huisje dat bestaat uit een kartonnen doos met een kussentje. Het is het nestje waar de kat van mijn collega voor haar twee jonkies zorgt: een zwarte en een cyperse. Zo lief en zacht zijn ze, met hele kleine piepstemmetjes. Eentje heeft zijn oogjes nog niet eens open. Gisteren was ik even bij mijn collega op bezoek en mocht ik een blik werpen op die twee hummeltjes. "Mijn kat is nog geen jaar oud. Ik vond het zo zielig om zo'n jong beestje al te laten steriliseren",  vertelde hij eerder op kantoor. "Maar nu is ze een soort tienermoeder." Ineens had hij nóg twee katten in huis. Nog even en dan zijn ze groot genoeg om het nest te verlaten. Er heeft zich nog geen nieuwe huisvesting aangediend. En het zijn zulke schattige beestjes... heeft er iemand plek voor zo'n snoezig, wollig poezebeest? 

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #6

Toen we gingen samenwonen, stond 'Hebban olla vogala...' op ons verhuiskaartje. Het is de oudste geschreven tekst in het Oudnederlands, destijds opgeschreven door een monnik in de kantlijn van een Latijns handschrift. Van mijn studievriendinnetjes kreeg ik vorig jaar de Plintposter van dit oudste Nederlandse gedicht. 

Het is een mooie poster, maar aldoor had ik er geen lijst voor. Gelukkig heb ik die dit jaar van hen voor mijn verjaardag gekregen. Binnenkort komt die poster dus eindelijk aan de muur te hangen. Momenteel hangt er ook nog een andere poëzieposter in huis: de Plintposter die onlangs in Flow zat. 

Die poster hangt op ons toilet. Dat is één van de weinige plekken in huis waar nog echt 'groot onderhoud' verricht moet worden. Op de muren zit nu nog een hardnekkig soort behang, maar wij willen daar uiteindelijk tegeltjes. Mijn schoonvader heeft een dag staan bikken om het behang van één wandje te krijgen, dus dat viel nog niet mee. Maar zo'n kale muur is natuurlijk net zo min een vrolijk gezicht, dus voorlopig hangt daar maar even de poster van Plint. Op een andere wand hangt de verjaardagskalender die ik maakte voor Beer toen we een jaar samen waren: bij elke maand staat dan een foto van iets wat we samen deden in die bewuste maand. Hieronder een kleine sfeerimpressie...

Home sweet home #5

Bij wijze van paasdecoratie naaide ik een paashaas van vilt. Ik had immers besloten dat ik vaker dingen van vilt ging maken, na het experiment met dit hartje. Hoewel ik tijdens het maken bang was dat hij meer zou gaan lijken op een kangoeroe, of zelfs een tyrannosaurus rex (vanwege de kleine voorpootjes), lijkt het eindresultaat gelukkig verdacht veel op een paashaas.

Hij mocht als versiering op tafel bij de paas-high tea, die ik gaf ter gelegenheid van mijn verjaardag. Had er lekker wat werk van gemaakt met zelfgebakken muffins, brownies en natuurlijk zelfgesmeerde sandwiches. Het was een ontzettend gezellige dag!

Zo'n huis vol visite is toch wel het beste 'home sweet home' dat je kunt hebben.

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #4

Zomaar ineens hoefde ik afgelopen donderdag niet naar mijn werk: een grote sein- en wisselstoring op het spoor maakte Amsterdam onbereikbaar per trein. Gelukkig had ik niet een belangrijke afspraak of iets dergelijks waar ik door deze urenlange storing onmogelijk naartoe kon. Ik nam maar eens de tijd voor alle schoonmaakklusjes die normaal blijven liggen. De zon scheen door de ramen en het werd een prachtige lentedag. Ik besloot me over te geven aan dit heerlijke gevoel van een spontane vrije dag en maakte voor de lunch een tosti met tomaat, basilicum en mozarella: pure verwennerij op ons zonnige balkon. En dat zomaar op een doordeweekse werkdag!

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #3

Mag ik u voorstellen: dit is onze enige plant in huis. Ik hou best van planten en zou er ook wel meer willen, maar het is een soort finishing touch in je huis - is mijn overtuiging. Zolang er dus nog genoeg andere klusjes liggen, ga ik niet actief naar iets groens op zoek. Eerdere plantjes die we hebben gekregen zijn doodgegaan, en dat laat ik nu maar even zo. Natuurlijk gaat mijn hart sneller kloppen van al die schattige lentebolletjes die momenteel bij de bloemist te koop zijn. En als de tijd er rijp voor is, ga ik allemaal kruidenplantjes aanschaffen, zodat ik altijd verse kruiden in de keuken heb. Tot die tijd hebben we echter alleen dit cactus-achtige geval. Dat klinkt wat oneerbiedig, maar er hoort wel een mooi verhaaltje bij:

Beer kreeg deze plant van een vriend die hij al sinds de kleuterschool kent. Ze zaten samen op de Montessorischool en daar moet elk kind een plantje meenemen voor op zijn of haar tafeltje, wanneer het voor het eerst op school komt. Het plantje dat nu bij ons staat, is een stekje van de kleuterschoolplant van Beers vriend. Na zoveel jaren doet zijn plantje het nog steeds en laat het zich blijkbaar ook nog stekken. Het mag er dan niet bijzonder fleurig uitzien, toch is het een mooi symbool voor hun vriendschap die al zo lang bloeit.

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers. 

Home sweet home #2

Het is weer maandag en dus neem ik jullie weer mee naar iets opvallends, grappigs of moois in ons huis. 

 

Als je langs de brievenbussen bent gelopen en bij ons aanbelt, doen we open via deze 'telefoon'. Als mijn moeder op bezoek komt, hangt ze er altijd haar schoudertas overheen. Eerst hadden we nog geen kapstok en was het tijdens het klussen ook niet zo'n gek idee met alle natte verf en behangplaksel enzo. Inmiddels wordt er echter nauwelijks meer geklust, hebben we meubels en kan ze 'm overal neerzetten, maar kiest ze nog altijd consequent dat ene plekje uit voor haar tas als ze langskomt. Wij vinden dat erg grappig. Is het een bewijs dat ze zich helemaal thuis voelt bij ons? Of juist niet?

Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

Home sweet home #1

Al een tijdje verlekker ik me aan de inkijkjes in het interieur van andere blogsters in de rubriek Home Sweet Home, een initiatief van Barbaramama. Ondanks dat we - na ruim een jaar dus hè - nog steeds niet helemaal zijn waar we wezen willen in ons nieuwe huis, durf ik nu ook wel met deze leuke rubriek mee te doen. Ik voer de spanning nog even op en begin buiten bij de brievenbussen.

Ook zo'n anonieme brievenbus als deze kun je toch persoonlijk maken. Toen we nog niet zo lang in ons huis woonden, kwamen er vrienden op bezoek die ons huisnummer vergeten waren. Ze gokten dat we wel zouden wonen op één van de huisnummers met een NEE-NEE-sticker, want wij zijn vrij duurzaam en milieubewust enzo. Maar... zoals je op de foto ziet (toen ik hem maakte hadden we onze sticker er nog niet eens opgeplakt), zijn dat er meer in onze flat. Toen we kozen voor onze huidige groene energieleverancier, kregen we een setje stickers, waar ook zo'n NEE-NEE-sticker bij zat. Wel zo handig, want we wilden er toch al één hebben. Maar hij ziet er dus anders uit dan de meesten. Voor onze vrienden was dat een goede aanduiding om te achterhalen waar wij wonen: "Toen ik een NEE-NEE-sticker van een milieu-organisatie zag, wist ik zeker dat dàt jullie brievenbus moest zijn", vertelde vriendin F. toen ze eenmaal bij ons binnen stond.