donderdag 24 mei 2012

Picknickwraps

Heerlijk hè, dat zonnige weer. Eindelijk hebben we dan toch nog een mooie lente. Wij houden ervan om er dan op uit te trekken, bijvoorbeeld naar een mooi park of bos. Extra romantisch is het dan om samen te picknicken. Beer heeft me eens verteld dat hij als klein Beertje graag picknick speelde bij zijn ouders in de tuin, op een kleedje met een doosje rozijntjes. Ik zie het helemaal voor me - zo schattig! Tegenwoordig picknicken we wel iets uitbundiger, want ik hou ervan om allerlei picknickhapjes te verzorgen en klaar te maken. Zo is deze picknickwrap inmiddels een klassieker, ook handig om bijvoorbeeld mee te nemen naar zomerfestivals!

Met zo'n 75 gram notenrijst, wat verse kruiden, lente-uitjes, cherrytomaatjes en geraspte kaas maak je zo een lekkere vulling voor een stuk of 8 à 10 kleine wraps. Verpak ze in een servetje en eventueel in huishoudfolie en bewaar ze in de koelkast tot dat je op pad gaat. Behalve van de rijst geef ik even geen exacte hoeveelheden, want ik rommel eerlijk gezegd zelf altijd maar een beetje wat aan. Als de kleurtjes van de rijstvulling mooi verdeeld zijn, vind ik het wel best. Je kunt er uiteraard ook allerlei andere dingen in doen, bijvoorbeeld restjes eten die je over hebt. Eet smakelijk! 



zondag 20 mei 2012

Onze week in beeld

Ook deze week weer een kijkje in ons leven met 'Onze week in beeld': Een overzicht van onze week aan de hand van foto's en een paar woorden, naar een initiatief van MamaNatuurlijk. Voor ons een korte week met een lang hemelvaartsweekend, eindelijk zon, groen en de nodige gezelligheid.

Lekker koken met venkelknollen

 Samen 'Game of Thrones' kijken op de laptop

 Begonnen aan een nieuw Pippilotta-popje

Feestelijke vlaggetjes in het centrum van Leiden

Alles paraat voor onze Hemelvaartspicknick 

Gezellig picknicken met vrienden in de Hortus

Lief cadeautje van mijn Gentse vriendinnetje


Koffie in de tuin bij familie in Groningen

 Met z'n allen de Groningse natuur in

Blaasbloemen (onder andere) zijn mijn lievelings!

vrijdag 18 mei 2012

Deze week zag ik... het LAKtheater

Nog een ruime maand zijn er voorstellingen te zien, daarna sluit ons geliefde LAKtheater. Wie dan in Leiden naar een toneelvoorstelling wil, is vrijwel aangewezen op de schouwburg. Daar zijn natuurlijk ook mooie dingen te zien, maar de voorstellingen in het LAKtheater zijn doorgaans avontuurlijker, experimenteler. Bovendien kun je in zo'n vlakkevloertheater alles goed zien, waar je ook zit. Kom daar maar eens om in de schouwburg, waar ook de kaartjes voor een mindere rang al duurder zijn...

Het LAK zit in één van de  universiteitsgebouwen, waar ik regelmatig binnenloop om het universiteitskrantje te halen. We vinden het nog altijd leuk om de stukjes te lezen over wetenschappelijk onderzoek en het studentenleven en voelen ons - hoewel we al een tijdje afgestudeerd zijn - nog altijd betrokken bij de universiteit. Ditmaal nam ik daar ook het maandboekje van het LAKtheater mee - het allerlaatste, stemmig zwart voor de gelegenheid. Ik wil nog (minstens) één keer naar het LAKtheater voor het weggaat, en zie in het boekje zo al drie, vier voorstellingen die de moeite waard lijken. Dat wordt nog lastig! Eeuwig zonde dat dit theater verdwijnt. Het geeft ook te denken over hoe de universiteit haar eigen functie en positie in de stad ziet. Daarover meer in dit artikel uit de Volkskrant. 

Kijk mee met de andere DWZI'ers bij Merula

dinsdag 15 mei 2012

Jong geleerd?


Aan dit soort lp's met kinderconcerten bewaar ik wél goede herinneringen
“Maar, zoals dat gaat met opgroeien en volwassen worden, je verandert langzamerhand in hen die jou hebben voortgebracht.”  - een uitspraak van actrice Halina Reijn die ik onlangs las in het blaadje van Natuurmonumenten. Ze vertelde in een interview over hoe de natuur centraal stond in haar jeugd en hoe ze af en toe smachtte naar plastic speelgoed of synthetische kleding. Eenmaal volwassen zoekt ze juist graag de rust en schoonheid van de natuur weer op.

Dat afzetten tegen je ouders die bepaalde dingen te nadrukkelijk in je opvoeding willen verweven komt me bekend voor. En ook het feit dat je, eenmaal volwassen en vrij om zelf te kiezen, soms alsnog die dingen omarmt die ze je destijds wilden meegeven. Een voorbeeld daarvan is voor mij klassieke muziek. Daar werd ik altijd vrij dwangmatig mee geconfronteerd, om ‘de eer van de familie hoog te houden’ (muzikale vader en grootouders).  De meeste klassieke muziek deed me niets en iets als operazang kan ik eerlijk gezegd nog steeds niet waarderen. Inmiddels draai ik wel vrij vaak Bach, Vivaldi of iets dergelijks (niet al te bombastisch ;-)). Ik hou van heel veel verschillende soorten muziek en zonder enige dwang kwam ik op mijn muzikale ontdekkingstocht toch ook uit bij wat mijn ouders mooi vinden.

Zelf vrijwillig een klassieke cd opzetten doe ik nog niet zo lang. Het ontstond toen ik me een keer alleen voelde en mijn ouders miste, en bij wijze van troost de cd opzette die mijn vader had laten liggen om te draaien tijdens het klussen in het huis. Er stond een liedje op dat hij altijd op de piano speelde toen ik klein was. Hoewel het een tamelijk tuttig barokmuziekje is, is het me sindsdien ineens dierbaar.

maandag 14 mei 2012

Home sweet home #8

Hier gebeurt het allemaal: in het op één na kleinste kamertje van ons huis worden deze blogjes geschreven. 

Toen we samen gingen wonen, was een eis van Beer dat er per se een studeerkamer in het huis moest zitten. Dat vond ik heel redelijk. Ik was het met hem eens dat je niet continu op elkaars lip moet zitten als je samenwoont. Bovendien zouden we zo'n extra kamertje te zijner tijd wel eens kunnen gebruiken voor een andere bestemming...

Helemaal mooi was het dus, toen we een huis vonden met nóg een klein kamertje. Voor allebei een eigen studeerkamer en mocht één kamer een andere bestemming krijgen, dan heeft Beer nog altijd zijn eigen 'studeerhol'.

Ondanks de kleine afmetingen herbergt dit hokje een bureau en een schildersezel. Het is dus ook  een soort atelier, waar ik troep mag maken en kan laten liggen als ik dat wil. Maar meestal zit ik hier te internetten met bijvoorbeeld een kopje koffie. Lekker ontspannen, hersenloos consumeren.



Home Sweet Home is een initiatief van Barbaramama. Klik hier voor de andere deelnemers.

zondag 13 mei 2012

Onze week in beeld

Na mijn laatste blogje was ik een beetje teleurgesteld in mijn blogtalenten. Een blog over winkelen? Heb je werkelijk niets inhoudelijkers te melden? Naar mijn idee kwam mijn blije gevoel totaal niet over in de tekst... Vandaar dus de kleine blogstilte, maar nu gaan we gewoon weer verder! Bij MamaNatuurlijk ontdekte ik de rubriek 'Onze week in beeld': een overzicht van de week aan de hand van foto's en een paar woorden. Misschien lukt het met foto's beter om een gevoel of sfeer over te brengen? Ik ga het proberen:

Binnenkort weer op kraamvisite, dus weer een nieuw popje gemaakt

Een schaal banaan-walnootmuffins die erg snel leeg ging


Lief vakantiekaartje van Beers ouders


Mooie dansvoorstelling gezien in mijn lievelingstheater


Naar mijn vaders expositie met een collega

Na een week staan de bloemen die mijn moeder meebracht nog prachtig


Met jas of dikke trui aan toch buiten zitten op verjaarsvisite


Lekker luie leesmiddag met Beer op de bank


Een spelletje op het balkon in de zon 

woensdag 2 mei 2012

Budgetshoppen

Gisteren zag ik dat het op kantoor vandaag niet druk zou worden, dus nam ik spontaan een dagje vrij. De zon scheen en ik besloot de stad in te gaan. Ik had een paar dingen op m'n verlanglijstje, maar gezien de huidige toestand kon ik ook niet zomaar veel geld gaan uitgeven. Misschien juist omdat het me erg goed lukte om allerlei mooie en tegelijk nuttige dingen voor slechts een paar euro bij elkaar te scharrelen, maakte die zonnige winkelmiddag me blij. 

De muziekwinkel waar ik even wilde kijken, bleek dicht. Zo was ik meteen al behoed voor al te dure aankopen. Maar goed, ook van minder grote uitgaven kun je genieten: zo vond ik precies de witte plakhaakjes die ik zocht voor in de keuken en precies de juiste maat muffinvormpjes voor in m'n nieuwe bakblik. Het stelt niets voor, maar ik werd er blij van. Net als van de 3 rollen cadeaupapier voor maar 1 euro. Gewoon iets dat we nodig hadden, maar je kunt dan vrolijk worden als je een mooie, voordelige oplossing vindt voor je 'probleem'. 

Dingen die ik helemaal niet nodig had, kocht ik natuurlijk ook. Een flesje biologische ijsthee voor Beer omdat ze voor de halve prijs waren. Hij vindt dat zo lekker! En voor mezelf deze grappige gympen bij de H&M. Ik had ze al eerder gezien en viel toen al voor de klittenbandsluiting (ik hou van rare sluitingen, vooral bij schoenen) en de opvallende kleur, maar ja, waar draag je zoiets bij? Nu ze in de uitverkoop waren en nog maar 3 euro kostten, vond ik dat ineens een minder relevante vraag.